Poetka urodziła się w Częstochowie. Zmarła w 1967 w Warszawie . Jak łatwo obliczyć żyła 32 lata… Halina Poświatowska to jedna z najbardziej znanych i czytanych – obok Wisławy Szymborskiej – polskich poetek. Zadebiutowała w 1956 publikując swoje wiersze w „Gazecie Częstochowskiej „
Z powodu wady serca, wówczas nieuleczalnej, większość życia spędziła w szpitalach i sanatoriach
Głównymi motywami jej twórczości poetyckiej były przeplatające się wzajemnie miłość i śmierć. Świadoma swej kruchości Poświatowska dawała wielokrotnie wyrazy sprzeciwu wobec nieugiętego losu. Ubolewała nad niedoskonałością ludzkiego ciała, ale i umiała wykorzystać każdy moment przemijającego życia. W swych utworach nie pomijała także swojej kobiecości, pisała o sobie i innych kobietach, kobietach-bohaterkach. Wszystko to osadzone było w głębokich przemyśleniach filozoficznych. Poezja Haliny Poświatowskiej stanowi studium natury ludzkiej, kobiety pragnącej miłości i kobiety świadomej swej śmierci.
Więcej możecie dowiedzieć się z książki Kaliny Słomskiej i Zbigniewa Mygi ( prywatnie brata poetki )
„Poświatowska we wspomnieniach i inspiracjach”
